Workers & Resources: Soviet Republic

To nie jest zwykły city builder. Tu nie budujesz miasta, tu budujesz socjalizm, a socjalizm, jak wiadomo, nie wybacza błędów w logistyce. Zapomniałeś o dostawach węgla? Gratulacje, pół republiki zamarzło, drugie pół protestuje, a trzecie (nie pytaj jak) jest pijane.
Gra zaczyna się niewinnie: kilka bloków z wielkiej płyty, asfaltowa droga, autobus. Po trzech godzinach:
importujesz stal z zagranicy, bo twoja huta nie działa,
huta nie działa, bo nie ma pracowników,
pracowników nie ma, bo autobus się zepsuł,
autobus się zepsuł, bo nie było części,
części nie było, bo zapomniałeś podłączyć magazyn,
a magazyn… był źle podłączony od początku.
I nikt ci tego nie wybaczy. Gra patrzy na ciebie chłodno i mówi:
„Towarzyszu, plan był dobry. Wykonanie – kontrrewolucyjne.”

Workers & Resources: Soviet Republic to jeden z najbardziej rozbudowanych i wymagających city builderów, w jakie można obecnie zagrać.
Zaczynamy praktycznie od zera i budujemy własną republikę socjalistyczną – miasta, przemysł, kopalnie, elektrownie, transport publiczny, kolej, drogi i całą infrastrukturę potrzebną do funkcjonowania państwa.
Największą zaletą jest niesamowita głębia symulacji. Surowce trzeba wydobyć, przetworzyć i fizycznie przetransportować. Fabryki potrzebują pracowników, pracownicy autobusów lub pociągów, pojazdy paliwa, a elektrownie odpowiednich dostaw. Wszystko jest ze sobą powiązane.
W realistycznym trybie nawet budynki nie powstają magicznie po kliknięciu. Potrzebujemy materiałów budowlanych, ciężarówek, dźwigów, pracowników i odpowiednio przygotowanej logistyki. Stworzenie sprawnie funkcjonującego systemu daje ogromną satysfakcję.
Do tego dochodzą handel zagraniczny, gospodarka, ogrzewanie, energia, woda, odpady, edukacja i dziesiątki innych systemów. Można spędzić setki godzin na udoskonalaniu własnej republiki.
Próg wejścia jest wysoki, interfejs potrafi przytłoczyć, a jeden źle zaprojektowany element infrastruktury może wywołać lawinę problemów. To zdecydowanie nie jest city builder dla kogoś, kto chce tylko stawiać ładne budynki.
Jeżeli jednak ktoś lubi logistykę, planowanie i skomplikowane symulacje gospodarcze, trudno znaleźć coś równie rozbudowanego.
Zdecydowanie polecam.

Polecam

Są gry, które pozwalają budować miasta.
I jest też Workers & Resources: Soviet Republic - gra, która każe ci organizować całe państwo jak spocony planista gospodarczy po trzech kawach i jednym kryzysie energetycznym.

To nie jest kolejny kolorowy city builder, gdzie stawiasz kilka domków, dwa parki i nagle mieszkańcy śpiewają z radości. Tutaj źle ustawiona linia autobusowa potrafi rozwalić pół gospodarki, brak prądu zamienia republikę w lodówkę bez kabla, a jeden źle ustawiony semafor potrafi zatrzymać transport stali na kilka lat świetlnych.

I właśnie dlatego ta gra jest genialna.

Na początku człowiek myśli:
„Aaa, zbuduję sobie małe miasteczko”.

40 godzin później:

liczysz napięcie linii wysokiego napięcia,
planujesz logistykę żwiru,
uczysz się sygnalizacji kolejowej lepiej niż PKP,
a widok działającej fabryki asfaltu daje większą satysfakcję niż wygrana w większości współczesnych gier AAA.

Ta gra nie prowadzi za rękę.
Ona bierze cię za kark i mówi:
Towarzyszu, albo nauczysz się planować, albo naród zamarznie zimą.

Próg wejścia jest brutalny. Interfejs momentami wygląda jak panel sterowania elektrowni z 1983 roku, tutorial potrafi zostawić człowieka bardziej zagubionego niż księgowego w PRL-u, a pierwsze kilkanaście godzin to głównie gaszenie pożarów własnej niekompetencji.

Ale kiedy wszystko zaczyna działać…
Kiedy pociągi kursują idealnie, fabryki produkują, obywatele mają ogrzewanie, a republika zaczyna być samowystarczalna - człowiek czuje dumę jak przy własnoręcznie wybudowanym mieście z betonu i potu.

To bardziej symulator gospodarki i logistyki niż zwykły city builder.
Trochę jakby skrzyżować Cities: Skylines, Factorio i zbiorowy ból egzystencjalny Europy Wschodniej.

Nie dla każdego.
Ale jeśli lubisz gry wymagające myślenia, planowania i cierpliwości — to jest absolutny potwór gatunku.

bardzo fajna gra można bezkarnie głodzić ludzi albo spowodować u nich raka płuc stawiając elektrownie węglową w środku miasta a nawet wywołać chorobę po promienna stawiając zakład wzbogacania uranu stawiając go 15 metrów od elektrowni węglowej oraz poprowadzenie torów kolejowych przez środek miasta z lokomotywą napędzoną silnikiem diesla ktura wiezie uran z kopalni do zakładów wzbogacania uranu aby pużniej sprzedać go na wschód.I jeszcze jeden plus to to że niedaleko mojego miasta jest jezioro z kturego biorę wodę pitną dla mojego miasta a zarazem wypierdalam ścieki i na tym jeziorze jest wyspa na której postawiłem 4 domy dziecka i nazwałem ją little saint james i domy dziecka imienia Jeffrey'a Epsteina i codziennie autobusy wiozą dzieci ze szkół na tą wyspę

Ta gra zdecydowanie przewyższa inne tytuły np. Cities Skylines 2, Transport Fever 2. W tej grze musisz dbać o wszystko począwszy od paliwa dla samochodów i ciężarówek aż po zarządzanie wodą i całą logistyką mapy. Dla początkujących jest trudno lecz gdy trochę nabierze się doświadczenia gra potrafi sprawiać frajdę. Grafika nie powala ale nie oszukujmy się w tej grze nie o to chodzi. Ta gra uczy trochę historii motoryzacji i architektury ale przede wszystkim uczy strategicznego myślenia i planowania. Naprawdę polecam!

It's really fun and stand out form other city builders.

Symulator Edwarda Giereka, można zadłużyć kraj na grube miliony. 9/10 bo nie można pałować ludzi z Solidarności.