What Remains of Edith Finch

Nie ma gry, która bardziej złapałaby mnie za serce swoją historią i sposobem w jaki ją opowiada. W tej bajkowej i kolorowej oprawie skrywa się ogrom cierpienia i utraty, który jest dla mnie jak plaster na mój własny ból.

Wszystkie opowieści są wyjątkowe jednak ta Lewisa zostanie ze mną chyba już na zawsze. Jest taka prawdziwa...

poruszające odłamki małych historii o rodzinie Finch. Świetny walking simulator który pokazuje jak okrutna może być śmierć

Historia na początku trochę się dłuży, ale wraz z odkrywaniem kolejnych elementów coraz bardziej chce się eksplorować. Fajnie użyta architektura jako przedstawienie zagmatwanych losów rodziny głównej bohaterki. Miłe przeżycie!

Wyjątkowe doświadczenie narracyjne z wciągającą, mroczną fabułą. Uwielbiam takie gry

very beautiful game. I love how it integrates the interactive environment in telling the story. It is so rare to have a game like this.

Peak. To jest jedyne czym jestem w stanie opisać tą grę. Krótka, przyjemna, wzruszająca i głęboka nie opisują nawet połowy tego co dostarczyła mi ta gra. Od ponad dwóch lat siedziała na mojej liście życzeń, kilkukrotnie usuwana, wielokrotnie pomijana mimo promocji. Filmy na jej temat, które nie są recenzjami, nie opisują tego do czego zdolna jest ta gra. W socjalach często przedstawiana zbyt bajkowo, zbyt dziecięco, często bez najmniejszego opisu lub fragmentu monologu z gry.
Jednak kupienie jej nie było błędem, łezka w oku na końcu się zakręciła. Mechanika, grafika i sposób przedstawienia spowodowały że gra była przyjemna w odbiorze, pozwalała zżyć się z tytułową Edith mimo niespełna 2,5h gameplayu. Dlatego też końcówka niszczy, powoduje że cały poprzedni wątek przestaje mieć znaczenie a gracz pozostaje tylko z pytaniem "dlaczego?".
Gra, oczywiście nie jest bez minusów, jednak ilość plusów sprawia że wady są wręcz niewidoczne. Jednak zdecydowanie nieprzyjemnym elementem było to że kilka wątków nie zostało wyjaśnionych, albo wyjaśnianie ich zostawało jedynie rozpoczęte. Kolejnym minusem (?) było to że nigdzie nie zostało opisane sterowanie, które było mocno intuicyjne ale i tak czasami powodowało że trzeba było ruszyć głową. Grafika wyjątkowo klimatyczna, idealnie oddawała charakter gry.
Jeśli jesteście na początku przygody z tą grą, lub jeszcze zastanawiacie się nad jej zakupem, musicie wiedzieć że wymaga ona olbrzymiej otwartości emocjonalnej i przez to nie dla każdego będzie grą na jeden strzał. Opisywane historie członków rodziny skupiały się wokół tragedii, często poruszały wyjątkowo przyziemne sprawy, większość z nich była na tyle jasna że mimo braku jednoznaczności samemu domyślało się co się wydarzyło. Cała fabuła budzi naprawdę ogrom emocji, smutek, żal, nadzieja, może i szczęście? są tu stałym silnikiem zachęcającym was do gry. Cudowne jest to, że twórcy zostawili nam dowolność w tym jaką emocję wzbudzi w nas dana scena.
Co do scen, te też zaslugują na wyróżnienie, historia każdego z członków rodziny zostaje przedstawiona w różny sposób, od przeżywania jej w pierwszej osobie, po robienie zdjęć, kierowanie latawcem po budowanie własnej krainy lub zagłębianie się w morską otchłań. Co powoduje że mechanika nie nudzi się przy drugiej osobie.
Dubbing oraz cała oprawa dźwiękowa towarzysząca powyżej wymienionym scenom podkreślają klimat opowieści. Wolicie wiersz czy kłótnie przez telefon? Może jednak raport psychologiczny albo żal rodzica po stracie? Dostaniecie tu wszystko, a dodatkowo niby "nudne" chodzenie między punktami jest wsparte fragmentami z dziennika, które czyta nam Edith opowiadając o sobie i tym jak pamięta swoją rodzinę.
Podsumowując, każdy kto chociaż trochę lubi opowieści o rodzinie lub po prostu lubi czuć smutek w trakcie gry i pustkę po niej, powinien sięgnąć po ten tytuł. Bo naprawdę - warto <33

Świetna gra - bardzo oryginalny sposób opowiadania historii, same wątki nie są może jakieś niesamowicie wyjątkowe, ale całość broni się znakomicie i zdecydowanie czas poświęcony tej grze nie jest czasem straconym