Warhammer 40,000: Boltgun

Wyborny boomer shooter- szybki i wymagający ale nagradzający za optymalny gameplay. KU CHWALE IMPERATORA

Bardzo dobrze zrealizowany pod względem mechanicznym boomer shooter, któego największym atutem jest oczywiście setting oparty na lore Warhammera 40,000.

Akcja gry ma miejsce kilka lat po wydarzeniach ukazanych w Warhammer 40,000 Space Marine. Wcielamy się w jednego z elitarnych kosmicznych marine, który na zlecenie Inkwizycji, a właściwie Ordo Malleus wysłany zostaje na jedną z planet kuźni - Graię, by zbadać sytuację. Prowadzone tam eksperymenty doprowadziły bowiem do otwarcia wyrwy w czasoprzestrzeni, co doprowadziło do splugawienia planety przez siły Chaosu.

W podróży towarzyszy nam serwoczaszka, recytująca modlitwy, wskazująca drogę oraz doradzająca, kiedy zagrożenie demoniczną obecnością jest wysokie i wymaga przeprowadzenia czystki w imię Imperatora.

Jak przystało na przedstawiciela Adeptus Astrates, wyruszamy na bój uzbrojeni po zęby w różnego rodzaju broń i wspomagani przez kultowy egzoszkielet pozwalający nam na wykonywanie niesamowitych ewolucji oraz miażdżenie przeciwników czystą fizyczną siłą. Jedną z potężnych zalet gry jest właśnie dostępny arsenał, w którym wyróżnić można kultowy miecz łańcuchowy, bolter, strzelbę, pistolet plazmowy czy wyrzutnie vengance.

Fabuła nie jeste jednak mocną stroną w tego tytułu, bowiem podstawę rozgrywki, typowo dla old-schoolowych FPSów, stanowi tu bieganie po mapie w celu unikania gradu wrogich pocisków przy jednoczesnym koszeniu całych zastępów przeciwników własnymi broniami. Celem jest wyeliminowanie adwersarzy, odblokowanie przejść i ostatecznie dotarcie do końca mapy.

Mechanika poruszania się została wykonana świetnie, bowiem stosunkowo szybko można ogarnąć sterowanie i wczuć się w model ruchu. Bardzo doceniam naturalny charakter skakania i mozliwość łapania się krawędzi oraz wspinania. Na pochwałę zasługuje fakt, że o ile z jednej strony nawigowanie po przestrzeni jest bardzo dynamiczne, o tyle z drugiej mimo ogromnego tempa faktycznie czujemy, że jesteśmy ogromnym zmutowanym nadczłowiekiem w gigantycznej zbroi, który podczas skoków powoduje niemal trzęsienie ziemi, a w biegu jest stanie staranować i właściwie rozetrzeć na miazgę znaczną większaość szkaradztw (taka mechanika faktycznie występuje w grze i jest niesamowicie satysfakcjonująca).

Kolejnym istotnym elementem jest oczywiście dostępny arsenał. Każda z broni zapewnia unikatowe doznania z walki i wymusza obranie odpowiedniej taktyki ze względu na specyfikę jej działania. Istotne jest tutaj zarządzanie amunicją i dobieranie celów w zależności od ich zdolności bojowych i prędkości, co oczywiście przekłada się na poziom zagrożenia. Mocniejsze bronie warto wykorzystać w walkach z silniejszymi adwersarzami, zaś pospolite wynaturzenia eliminować z pomocą Boltguna czy miecza. Co ważne, w przypadku podstawowego Boltguna możemy znaleźć magazynki ze specjalnymi nabojami zwiększającymi jego moc i zmieniającymi nieco mechanikę strzelania.

Strzelanie jest o tyle satysfakcjonujące, że wszelkie naboje, zaklęcia i rakiety są fizycznymi przedmiotami. Nie ma więc hitscanowych broni, które trafiają cel natychmiast po wycelowaniu i strzeleniu, a każdy wystrzelony pocisk szybuje w powietrzu przed trafieniem celu. Wymaga to przyzwyczajenia w kwestii strzelania, ale z drugiej storny sprawia, że trafianie wrogów daje jeszcze większą satysfakcję, bowiem wymaga wzięcia pod uwagę toru i czasu lotu naboju. Ponadto takie rozwiązanie pozwala na lawirowanie w gradzie wrogich pocisków, co tworzy niesamowicie epicki klimat.

Świetnie rozwiązano walkę bronią białą, która w tego typu dynamicznych strzelankach zazwyczaj schodzi na drugi plan. Rozpoczęcie ataku mieczem spowalnia czas na kilka sekund, co pozwala na precyzyjne wybranie celu i zaatakowanie. Przytrzymanie przycisku ataku pozwala na utrzymywanie obrotów łańcucha i rozpruwanie przeciwników. W skracaniu dystansu przydaje się także umiejętność pozwalająca na dashowanie, czyli właściwie wybicie się i natychmiastowe pokonanie dużej odległości.

Poza mieczem i wspomnianymi spluwami mamy także do dyspozycji trzy typy granatów ułatwiające znacznie kontrolę tłumu.

Ostatnim kluczowym elementem są przeciwnicy, których projekty w tej grze są świetne. Czerpią one pełnymi garściami w lore WH40K, do tego są mocno zróżnicowane, więc monotonia nam właściwie nie grozi. Możemy natknąć się na różnych adwersarzy, począwszy od różnej maści heretyków służacych Chaosowi, po różne pomioty i demony dwóch bogów – Nurgle'a i Tzeentcha. Mimo stylistyki retro, modele postaci są dość szczegółowe, co oczywiście cieszy oko. Co ważne, poza różnymi rodzajami ataków i zdolności przeciwników, część z nich posiada umiejętność skakania, czy latania, co sprawia, że walka ma bardziej wertykalny charakter.

Oczywiście nie brakuje tu licznych sekretów, wzmocnień pokroju tymczasowej nielimitowanej amunicji, zwiększonych obrażeń czy nawet chwilowej odporności na ataki. Na każdej mapie pojawia się także duch maszyny, pozwalajacy na stałe wzmocnienie jednej z wybranych broni na cały okres misji.

Pochwalić wypada także design lokacji. Mają one różny charakter, od zamkniętych i klaustrofobicznych korytarzy, przez wielkie sale i kompleksy, po zupełnie otwarte i ogromne przestrzenie. Wszystkie bez wyjątku są klimatyczne i na swój sposób śliczne, także w przerwach od walki, podczas szukania sekretów i zbierania amunicji, zdrowia oraz pancerza pogardy można podziwiać kunszt projektantów.

Na samym końcu wspomnę także o dobrym udźwiękowieniu, zarówno w kwestii muzyki/ambientów, jak i samych dźwięków otoczenia, przeciwników czy wreszcie strzelania. Wszystko jest tu dopracowane, dźwięki walki oraz wymiany ognia oddają moc spluw oraz potęgę każdego uderzenia, trafienia czy eksplozji. Podobnie zresztą w kwesti poruszania się i skakania, czuć moc. Utwory dynamicznie zmieniają się w zależności od sytuacji i wszystkiej mają charakterystyczny, patetyczny i nieco sakralny charakter, typowy w soundtrackach dla produkcji z WH40K.

Gra zdecydowanie warta polecenia dla fanów boomer shooterów, zwłaszcza, jeśli chociaż trochę interesują się Warhammerem 40,000.

Boltgun to absolutna gratka dla fanów starych pikseli, grafika stylizowana na klasyki lat 90. wygląda świetnie i czuć w niej miłość do gatunku. Fabuła? Jak na boomer shootera – spoczko, daje klimat 40K i nie przeszkadza w rozwałce.
Są jednak rzeczy, które irytują, żeby coś podnieść, musisz w to wejść, co w szybkim gameplayu bywa upierdliwe. No i największy zawód, muzyka. Albo raczej jej brak. W takim gatunku dynamiczny soundtrack to podstawa (tak jak Doom Eternal), a tu aż prosi się o więcej pobudzenia z głośników .
Mimo tego: warto. Dla klimatu, dla grafiki, dla Imperatora.

Gra jest bardzo dobra.
Jedyne co w sumie mnie mega drażniło, to przeskakiwanie na Boltgun gdy w innej broni skończyła się amunicja, tak samo jak to, że gdy wybierałem broń bez amunicji to znowu traciłem czas na powrót do innej gdy próbowałem strzelać bo nie orientowałem się w biegu że nie mam tejże amunicji. Ale to chyba jedyny problem, który nie był aż tak częsty.
Przyjemna, warto grać.

Shooting feels fantastic, the overall gameplay loop is good, but some of the fights are definitely unbalanced and tiresome.
This game is a must have if you are a boomer shooter and/or W40K fan (like me), but be prepared for annoyance

Bardzo przypomina mi Unreal Tournament, a to bardzo dobrze ❤️. No i ten brutalny świat Warhammera. I tak miałem kiedyś ochotę zapoznać się z tym uniwersum, a to bardzo przyjemna okazja 😊

NIE polecam zaczynać od najwyższego poziomu trudności. To jest jakie pokurwione. Jebać te kurwa żaby pierdolone.