Total War: THREE KINGDOMS

Total War: Three Kingdoms – Kozak gierka dla fanów strategii!
Charakterystyczne dla serii Total War połączenie strategicznej rozgrywki turowej z możliwością prowadzenia epickich bitew w czasie rzeczywistym to prawdziwa perełka.
Ten unikalny mix daje ogromną satysfakcję zarówno miłośnikom planowania, jak i tym którzy kochają spektakularne duże starcia na polu bitwy.
Gra oferuje przepiękną ogromną mapę Chin gdzie do dyspozycji oddano wiele ciekawych postaci historycznych z których każda ma własną historię cele, oraz osobowość.
Grafika zajebista modele postaci, animacje oraz efekty wizualne podczas bitew robią ogromne wrażenie Mechanika walk w czasie rzeczywistym to prawdziwe złoto bitwy są dynamiczne, taktyczne i nie raz wymagające
Na plus zasługuje także pełne udźwiękowienie w języku polskim (oprócz samych dialogów postaci) co pozwala jeszcze lepiej wczuć się w klimat gry.
9/10

Best total war, probably best strategy game ever created.

🐉 Gra zakupiona, bo myślałem: „Ej, lubię historię…”. Skończyło się na tym, że próbowałem zabić kuzyna dyplomatycznym poematem.
> Zaczyna się spokojnie – jesteś jednym z wielkich wodzów. Masz trochę wojska, jakąś wioskę, trochę ryżu. Dajesz radę. A potem BAM – sojusznik zdradza cię, córka ucieka z generałem wroga, twoja matka knuje zamach, a przyjaciel z dzieciństwa zakłada konkurencyjne cesarstwo pięć pól dalej.
> Three Kingdoms to jakby ktoś połączył dramat historyczny z „Grą o Tron”, tylko bez smoków, za to z Lü Bu, który potrafi sam roznieść całą armię, krzycząc przy tym coś po mandaryńsku i wyglądając, jakby właśnie wyszedł z klipu metalowego zespołu.
> Dyplomacja? Sztuka wojny na poziomie szachów w metrze o 5 rano.
Polityka wewnętrzna? Jeden fałszywy awans, i wasal staje się buntownikiem.
Bitwy? Piękne, krwawe, kinowe. Szczególnie gdy dwóch generałów zaczyna duel 1v1, a ty siedzisz, popijasz herbatkę i czekasz, aż ktoś przegra honorowo albo dostanie włócznią w zęby.
> Każda frakcja gra się inaczej. Liu Bei to Gandhi z mieczem. Cao Cao to polityczny geniusz i manipulant z sercem z lodu. Yuan Shao wygląda, jakby urodził się z koroną na głowie i przekonaniem, że wszystko mu się należy. A ty, jako gracz, próbujesz lawirować między nimi, rozdając małżeństwa, dary i czasem... zdradę na środku sojuszniczego zebrania.
> Grafika? Piękna. UI – najlepsze z całej serii Total War. Mechanika guanxi (relacje między postaciami)? Głębsza niż moje życie uczuciowe. I ten klimat – mgła nad wzgórzami, bambusowe lasy, poezja przed bitwą, a potem 20 tysięcy ludzi rzuca się z wrzaskiem w błoto, bo ktoś źle spojrzał na kuzyna generała.
> Aha, i nie ufaj Lü Bu. Nikt nie ufa Lü Bu. Nawet Lü Bu nie ufa sobie.
🧧 10/10 – zacząłem jako skromny zarządca kilku pól ryżu, skończyłem jako Cesarz Chin z haremem, armadą filozofów i 19 frakcjami, które chciały mnie zabić za to, że powiedziałem kiedyś „może zawrzemy rozejm?” z uśmiechem. Total War w szczytowej formie.

Gra jest naprawdę zacna, bitwy i kampanie są satysfakcjonujące. Gra niesamowicie uchwyciła klimat Starożytnych Chin, a grafika to cudo. Polecam, bawiłem się świetnie.

Awesome game, but interface the worst of the Total War series. 7.5/10

Świetna gra, chociaż brakuje mi tych epickich bitew morskich z poprzednich części, jak w Shogun 2 czy ogromnej mapy kampanii jak w Rome 2. Mimo to tytuł dostarcza mnóstwo zabawy. Dostępne frakcje są bardzo zróżnicowane, mamy duży wybór jednostek, a pojedynki bohaterów są naprawdę widowiskowe. Zdecydowanie polecam, jednoczenie Chin jako Lü Bu było epickie.

Gra mega fajna, akurat ja jestem dużym fanem przypisywania wojsk pod odpowiednich generałów + podziału prowincji na konkretne budowle