Thief

Moja pierwsza styczność z Thiefem. Zacząłem od najnowszej części, żeby iść z duchem czasu plus dlatego, że jest ona uważana za najsłabszą. Początek bardzo dobrze się bawiłem. Z przyjemnością też eksplorowałem miasto. Poziom w Azylu dosyć klimatyczny. I większa wolność jeśli chodzi o styl rozgrywki, niż w Styxie. Że gra nie nagradza nas wyłącznie za przechodzenie bez zabijania, a czasem wręcz są wyzwania, by jak najwięcej przeciwników zabić lub ogłuszyć. Ale pod koniec gra zaczęła mnie już trochę nudzić. Skradanie przez kolejne obszary i kradzieże kolejnych kosztowności nie dawało już tyle frajdy, co na początku. Tak walka z przedostatnim bossem była bardzo pomysłowa i ciekawa. Podobnie ostatni boss, który nie powiem kim był, żeby nie spoilerować. Gra bardzo fajna, ale mogłaby być lepsza. Polecam, ale liczcie się z tym, że w pewnym momencie może stać się trochę monotonna. Wtedy chociaż dla fabuły warto zacisnąć zęby, iść do przodu i olać jakieś poboczne wyzwania. A ta jest bardzo ciekawa, mimo niejasnego zakończenia.

Świetne! Świat przedstawiony jest ciemny, brudny i zepsuty, co tworzy wciągający klimat. Muzyka jest bardzo dobra i pasuję do rzeczywistości gry. Postacie jak, np. Vittorio czy Ector są ciekawe i warte interakcji z nimi, a Basso to świetny przyjaciel bohatera. Fabuła jest dobra i tak jak reszta, interesuję, chociaż przerywników filmowych jest mało i są one krótkie, przez co fabuła wydaje się niewyjaśniona albo nierozwinięta do końca, ale może to i dobrze. Główny bohater jest dobrze zbudowany pod względem historii i charakteru, aż chciałoby się z nim współpracować. Jestem fanem tej gry i liczę na jej dalszy rozwój:)

The Thief to udana kontynuacja klasycznej serii – gra oferuje ciekawy świat i solidną, choć niewykorzystaną w pełni fabułę.
Można było z niej wycisnąć więcej — potencjał narracyjny nie został do końca wykorzystany.
Niestety, przeciwnicy zachowują się bardzo sztucznie i brakuje im różnorodności, a do tego w grze wciąż trafiają się błędy.
Atmosfera jest zdecydowanie na plus — mroczna i gęsta, dokładnie taka, jakiej można oczekiwać od tej serii.
Szkoda, że tak mało misji rozgrywa się w lokacjach z silnym klimatem, jak np. psychiatryk — chciałoby się więcej takich miejsc.
Podsumowania misji pokazujące, że nie zebrano wszystkich znajdziek, mogą być frustrujące — dla niektórych to dodatkowa motywacja, ale mnie osobiście męczyła ta świadomość, że nie udało się zdobyć 100%.
Mapy, mimo że duże i dające różne ścieżki dotarcia do celów, często wydają się zbyt kwadratowe i puste w niektórych miejscach.
Na plus zasługuje natomiast rozbudowany ekwipunek — dobrze oddaje klimat starszych części i daje większe możliwości przy planowaniu działań.
Czekam z niecierpliwością na kolejną część — liczę na to, że twórcy dopracują to, co jeszcze wymaga poprawy.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
The Thief is a worthy continuation of the classic series — the game offers an interesting world and a solid, though somewhat underused, storyline.
There was definitely more narrative potential that could have been explored.
Unfortunately, the enemies behave very artificially and lack variety, and the game still suffers from noticeable bugs.
The atmosphere is a major highlight — dark, heavy, and exactly what fans of the series expect.
It’s a shame that there aren’t more missions set in unique, atmospheric locations like the asylum — those settings had a lot of potential.
The mission summaries showing that not all collectibles were found can be frustrating. While some players may see it as an extra challenge, for me it became a bit annoying — after all, who doesn’t want to reach 100%?
Although the maps are large and offer multiple paths to objectives, they often feel too boxy and somewhat empty in places.
One of the big positives is the expanded inventory system — it captures the feel of the older titles and offers more flexibility in planning your approach.
I’m looking forward to the next installment — hopefully the developers will polish what still needs work.

Spoko giera:
- Ładna grafika
- Ciekawa fabuła
- Imponujący styl rozgrywki
- Dość trudna ale tylko jak chce się odblokować wszystkie osiągnięcia.

szkoda ze nie robia kolejnych czesci.gra ma swoje lata ale klimat super.

CZEKAM NA NASTEPNĄ WERSJE TA GRA JEST SUPER . FABUŁA I GRA JEST NAPRAWDE BARDZO DOBRA

Po przejściu wszystkich poprzednich części nadszedł czas na ponowne przejście Thief (2014). Subiektywnie lubię tę grę - był to Thief, w którego grałem lata temu, nie mając wtedy jednak porównania do poprzednich części.
Przede wszystkim muszę pochwalić to, że Thief "4" zestarzał się BARDZO dobrze, grafika i animacje są na bardzo wysokim poziomie, klimat również stoi wysoko - chociaż nie przebija dwóch pierwszych części. Voice acting oceniam pozytywnie (wielka pochwała dla Romano Orzari, który zastąpił Stephena Russela w roli Garreta - wywiązał się ze swojego zadania świetnie).
Niestety jednak, patrząc szczególnie na dwie pierwsze części serii to Thief z 2014 roku jest grą filmową, aniżeli skradanką w pełnym tego słowa znaczeniu. Podobnie jak w Thief 3 wolność została zastąpiona liniowością (a także ograniczeniami silnika). Fabuła jest w porządku, ma ona kilka na prawdę świetnych momentów lecz zostają one trochę stłamszone kiepskim zakończeniem.
*Bardzo smuci także brak większych nawiązań do poprzednich części.
Jeżeli po przejściu całej serii miałbym stworzyć ranking to wyglądałby on następująco.
1. Thief 2 "Metal Age"
2. Thief "The dark Projeckt"
3. Thief (2014)
4. Thief "Dealdy Shadows"