Subnautica

Katolicka gra. Codziennie pościmy jedząc rybe i pijąc wodę. Wzór do naśladowania. Już nie wspominając o uprawianiu sportu w postaci pływania.

gra bardzo relaksująca i mile rybki lubią plywać przy dużym statku serdecznie polecam

ta gra przypomina coś w stylu kąpieli z ojcem. też unikasz dużych potworów. 10/10

Absolutnie najlepsza gra w jaką przyszło mi grać w sumie już ją ukończyłem kilka razy niestety nie na tym koncie ale historia opowiadana w tej produkcji klimat jaki gra buduje od pierwszych chwil ten kontrast i cała fabuła to wszystko czyni tą grę wyjątkową i zdecydowanie najlepszą ze wszystkich jakie grałem mimo że grałem w różne tytuły GTA Cyberpunk Hogwarts Legacy żadna gra nie miała tak dobrej historii jak ta teraz odpowiem na kilka pytań
1. Czy warto wydać na nią pieniądze? Tak zdecydowanie nie pożałujecie
2. Czy ma dobrą grafikę? Ogólnie tak ale jest wiele miejsc w których widać braki w grafice ale są to miejsca które z reguły mają być surowe więc do tego chyba nie ma się co przyczepiać
3. Co mogę robić w tej grze? Możesz zwiedzać świat który jest niezwykle różnorodny zależnie od biomu (jest też niebezpieczny w różnych miejscach spotkasz różne zagrożenia) możesz odkrywać historię tego świata i próbować odkryć jego tajemnicę (jest to bardzo ciekawa ale niebezpieczna przygoda ale naprawdę niesamowita) możesz budować bazy (z co prawda ograniczonej ilości modułów ale wystarczająco dużej by zbudować ładną i praktyczną bazę) możesz zbudować sobie akwarium i mieć w nim rybki które będą sobie pływać (a jedna taka fajna rybka nazywa się przytulasek jest naprawdę mega fajna bo jak ją wypuścisz to możesz się z nią bawić)
Ogólnie można sporo w tej grze robić ale naprawdę historia zasługuje na to by ją odkryć a głębiny skrywają wiele sekretów (i niebezpieczeństw) a satysfakcja z przejścia gry jest ogromna
Polecam jak dla mnie 10/10
PS
Kilka rzeczy technicznych
Po pierwsze przed wyjściem z gry należy samodzielnie zapisać grę warto o tym pamiętać bo to minuta a nie stracicie postępu z 30 minut np
Kolejna rzecz czasem możecie utknąć w teksturach zdarzyć się może wiadomo tutaj też nie ma powodu do paniki twórcy pozostawili funkcję pozwalającą na wydostanie się pod esc macie opcję oswobodź po jej wybraniu gra znajdzie najbliższy stabilny punkt w waszej okolicy i was do niego przeniesie nic nie tracicie zaznaczam
Skakanie w tej grze działa średnio ale to dlatego że ta gra to głównie woda a jak już jesteś w miejscu bez wody to z reguły nie masz powodu do skakania ale w najważniejsze miejsca na luzie da radę wskoczyć tym bardziej że można sobie to zadanie ułatwić narzędziami
Myślę że to najważniejsze informacje które musicie wiedzieć przed zagraniem
Opisywał gry nie będę to co jest na steam wystarczy resztę odkryjecie ale jest to wymagające i ostrzegam psychologicznie dobrze buduje napięcie i poczucie zagrożenia niby przetrwanie ale elementy horroru są tu całkiem mocno odczuwalne zwłaszcza na początku gra może przytłoczyć i zbudować w graczu taki strach przed wypłynięciem poza tą bezpieczną strefę w której i tak istnieją zagrożenia ale warto zaryzykować i powoli przełamać ten strach i okryć ten świat
Wszystkim odważnym i tych mniej odważnym też życzę powodzenia niech wam szczęście dopisuje a fabuła tak samo jak mi spodoba

Fajna gra. Pierwsze co polecam zrobić po rozpoczęciu gry to popłynąć do aurory i tam zaprzyjaźnić się z taką rybą co ci będzie pomagała.

Subnautica to jedna z tych gier, które nie próbują Cię przestraszyć jumpscare’ami — one robią to ciszą. Wskakujesz do wody niby spokojnie, a po chwili orientujesz się, że pod Tobą jest kilkaset metrów czarnej pustki. I właśnie to uczucie sprawia, że ta gra tak bardzo mi się podoba — jest piękna, ale jednocześnie budzi naturalny, ludzki respekt przed nieznanym.
Świat Subnautici jest ogromny i żywy. Każdy biom ma swój klimat: od kolorowych raf, które wyglądają jak kosmiczne ogrody, po mroczne głębiny, gdzie jedynym źródłem światła jest Twój skafander. Gra nieustannie zachęca do eksploracji, ale robi to w sposób subtelny — nie pcha Cię za rękę, tylko pozwala samemu odkrywać, jak działa ten obcy ekosystem.
Najbardziej podoba mi się to, że postęp w grze jest organiczny. Nie zdobywasz poziomów, nie odblokowujesz umiejętności — rozwijasz się, bo chcesz przetrwać. Każdy nowy blueprint, każdy pojazd, każda baza to krok w stronę większej swobody. A kiedy po raz pierwszy wypływasz Seamothem w rejony, których wcześniej się bałeś, czujesz prawdziwą satysfakcję.
Subnautica ma też świetną narrację. Nie jest nachalna, nie przerywa Ci gry — odkrywasz ją sam, kawałek po kawałku, jak archeolog badający wrak. I to działa, bo historia jest ciekawa, a jednocześnie nie odciąga od tego, co najważniejsze: eksploracji.
To gra, która potrafi być spokojna, relaksująca, wręcz medytacyjna… a chwilę później sprawić, że serce podskoczy Ci do gardła, gdy usłyszysz nieznany dźwięk gdzieś w ciemności.
I właśnie za to ją uwielbiam — za emocje, które potrafi wywołać bez tanich sztuczek.
Subnautica to nie tylko survival.
To przygoda, którą pamięta się długo po napisach końcowych.

zajebista gra stworzona w czasach kiedy gry były czymś więcej niż skokami na kase