Rabi-Ribi

Jedna z najlepszych metroidvanii w jakie grałem i zdecydowanie moja ulubiona gra 2016 roku.
+ Świetne sterowanie. Proste, ale oferuje wiele. Jest również wiele ukrytych ruchów, których odkrycie znacznie poszerza możliwości.
+ Mnóstwo użytecznych znajdziek.
+ Trudna, ale zna litość. Jak zginiemy za wiele razy to mamy opcję dostania buffa który ułatwia grę bez czynienia nas przegiętymi (tylko na Normal i łatwiejszych), a także jest NPC który pozwala na obniżenie trudności w dowolnym momencie.
+ Można przejść z 0% przedmiotów (nawet bez podstawowego młotka!), ale wymaga to niezłych umiejętności.
+ Niesamowicie nieliniowa. Do walk z bossami można przystępować w niemalże dowolnej kolejności (chociaż są pewne ograniczenia, np. nie da się dojść do Syaro bez pokonania Cicini).
+ Bossy. Mnóstwo ich jest, łatwo zapadają w pamięć i wymagają niezłego ogarnięcia. Ich ataki rodem z gier bullet hell są śliczne. A po ich pokonaniu można dostać od nich buffy na mieście.
+ Urocza grafika wraz z uroczymi postaciami. Wszystkie postacie da się lubić i dla każdego coś się znajdzie.
+ Niesamowita muzyka wpadająca w ucho. Nie ma tu ani jednego słabego utworu.
+ Długa i oferuje wiele już po zakończeniu gry.
+ Darmowe DLC. Jedno już wyszło (Cicini's Halloween), będą jeszcze dwa.
- Końcowe bossy mogą się dłużyć, bo mają za dużo zdrowia.
- Nie liczcie na calaka. Osiągnięć jest tak dużo i wymagają takiego ogarnięcia, że zdobycie 100% osiągnięć to kwestia setek godzin.
- Głupio w to grać przy ludziach, chociaż nie ma niczego przez co nie dałbym w tą grę zagrać swoim dzieciom.

Jedna z najlepszych platformówek, które wyszły w 2016 roku. Może wciągnąć na wiele godzin, a twórcy wciąż aktualizują o nowe zawartości oraz poprawki i optymalizację. Spoilerować nie będę. Gra godna polecenia, ale nie każdemu może przypaść do gustu.

Ta gra jest niesamowita. Jedna z najlepszych metroidvanii i gier w ogóle. Nie jest idealna, ale ma jakiś taki urok, dzięki któremu bardzo mi się spodobała (może przez to, że ma stylistykę anime, a ja jestem mangozjebem xdd)
Fabuła jest ciekawa, z pewną dozą tajemnicy, a momentami trochę wzruszająca. Ale najciekawszym jej aspektem są występujące w niej postacie i interakcje między nimi. Jest ich łącznie kilkanaście, a każda z nich jest na swój sposób unikalna (i dosłownie każda jest słodką anime dziewczynką xd). Dialogi są fajnie napisane, mają sporą dawkę humoru i naprawdę przyjemnie się czyta.
Bardzo mocną stroną Rabi-Ribi jest nieliniowość. Można ją przejść na różne sposoby, pomijająć przedmioty czy niektórych bossów albo robiąc wszystko w niemalże dowolnej kolejności. Co ciekawe, mamy do wyboru 2 "tryby" przechodzenia gry: zwykły, w którym możemy po prostu przejść fabułę bez większych problemów i alternatywny, w którym żeby nie mieć problemów z bossami trzeba zboczyć z głównej ścieżki i eksplorować. Grałem cały czas na alternatywnym, bo jestem nałogowym zbieraczem i ilość znajdziek mnie usatysfakcjonowała. Świat gry jest zaskakująco spory i zróżnicowany, pełen rzeczy do zebrania i różnych smaczków. Nawet po teoretycznie zakończeniu fabuły, mamy tzw. post-game, który jest prawie tak samo długi jak podstawowa rozgrywka. A już po wygranej-wygranej, jak ktoś chce więcej, może spróbować swoich sił w zdobyćiu wszystkich 212 osiągnięć, które wymagają przejscia całej gry na przeróżne sposoby.
O czym warto wspomnieć to mocna inspiracja bullet hellami. Jak ktoś chce zabrać się za tę grę musi być przygotowany na nienormalne ilości pocisków w każdej walce (chociaż jak ktoś nie umie w takie rzeczy to jest casualowy poziom trudności). Same walki są dość ciekawe, to nie jest bezmyślne nawalanie w gracza, tylko bossowie mają różne wzorce ataków (z resztą jak to w bullet hellach), a przy niektórych walkach trzeba stosować odpowiednią taktykę. Grałem na poziomie Normal i niektórzy przeciwnicy potrafili mi napsuć krwii, ale jak ktoś umie w platformówki to sobie poradzi.
W sumie nie wspomniałem jeszcze o samej oprawie, która jest po prostu urzekająca. Pełno jest wodotrysków i typowej anime słodkości. To chyba pierwsza gra, gdzie animacja stania zwróciła moją uwagę, bo postacie nie stoją jak drewno, tylko ruszają się, powiewane wiatrem itp., ogólnie przyjemnie się patrzy. Nawet animacje w menu są przyjemne dla oka. Oczywiście to ma swoje (potencjalne) wady, bo jakby się zdarzyło, że ktoś jest epileptykiem, to od grania w Rabi-Ribi umarłby w ciężkich konwulsjach (serio, ta gra jest masakrycznie epileptyczna xd). Ładną oprawę graficzną uzupełnia świetny soundtrack, który jest po prostu tak dobry, że chciałoby się słuchać bez końca. Strasznie mnie urzekł choćby motyw ze sklepu. Jest niby krótki i powtarzalny, ale z oprawą graficzną sklepu i interfejsem tworzą magiczną wręcz atmosferę. Rzadko się zdarza, żeby w jakiejś grze nawet głupi sklep był tak dobrze zrobiony xd
Dobra, podsumowując to wszystko, polecam Rabi-Ribi całym sercem. Ukryta perełka. Kupowałem srebro, a okazała się złotem.

Lepsza niż się spodziewałem. Początek zapowiadał się "meh", ale im dalej tym lepiej (o wiele). Samo platformowanie i metroidvaniowanie jest "ok", za to gra ma ogrom bossów, takich nieźle zaprojektowanych (ale ja ******** "post game", to już momentami przesada, ledwo grę skończyłem na normalu). W każdym razie gameplay super. Fabuła mogę powiedzieć, że była, postaci w grze było całkiem sporo, ale mało która z nich miała jakikolwiek charakter. Do tego większość z nich gada w trzeciej osobie co mnie szybko zaczęło denerwować (w sensie "IMIĘ POSTACI zrobiła dzisiaj obiad" i tak postać mówi o sobie), z tego co rozumiem w japońskim jest to uważane za słodkie... czy coś.
W każdym razie tytuł wart zagrania.

pozycja obowiązkowa dla fanów metroidvani
Po jakichś 200 godzinach gry dodam, że jest najprzyjemniejsza platformówka w jaką miałem okazję zagrać.
<3
a po zrobieniu wszystkich aczików granie właściwie już nigdy nie było takie samo....

Ciekawe podejście do oklepanego gatunku.
Standardy Metroivanii (w tym temacie nic nowatorskiego) wykonane solidnie, ekploracja jest przyjemna, a sekretów i znajdziek całkiem sporo.
Co więc wyróżnia tytuł? 2 słowa - Bullet Hell.
Walki to nie proste podejdź i pruj aż padnią, przeciwnicy działają na tej samej zasadzie co gracz, po oberwaniu mają chwilową nietykalność dlatego należy walczyć na zasadzie hit and run.
Bossowie to już prawdziwe zjawisko. Mają od cholery hp i atakują bezlitośnie. Walki z nimi to wojna i należy każdego traktować z należytym szacunkiem. Nie ma co liczyć na szybkie zwycięstwo i trzeba nauczyć się jak unikać każdej fali pocisków, a te są nieraz naprawdę oryginalne i wymagają użycia wszelkichj zdobytych umiejętności i manewrów.
Poziom trudności można dostosować do naszych umiejętności, a nawet jak weźmiemy za dużo na plecy to po kilku porażkach otrzymujemy możliwość zbuffowania na określony czas. Jak to nie pomoże, to na mapie jest NPC, który w każdym momencie może obniżyć (lub podnieść) poziom trudności.
Nie można jednak myśleć, że po pokonaniu bossa jesteśmy uber i możemy wszytko. Każdy boss jest silniejszy od poprzedniego, niezależnie w jakiej kolejności się za nich zabierzemy (możliwość wyboru jest ogromna i możemy ubić prawie wszystko zanim zabierzemy się za główny wątek fabularny)
Czyli w szybkim skrócie mamy solidną metroidvanię z dużym polem manewru i wyboru, sporą ilość kolorowych lokacji i przyjemnym soundtrackiem w tle i pełne akcji pojedynki.
Jedynymi minusami są niezbyt ambitna fabuła (żadnych fajerwerków tu nie spotkamy) i, choć to zależy od gracza, stylistyka anime, która może nie każdego przyciągnąć, ale warto, bo tytuł jest naprawdę godny uwagi.
Doskonały przykład, że nie należy oceniać książki po okładce.

Nice, cute game :3
Bunny Girl + Bullet hell + Cicini..//
And amazing soundtrack which i could listen to for hours.
It was a good thing to buy it !
Thanks to the developer. xD