Pinstripe

Pinstripe - podróż przez piekło jeszcze nigdy nie była tak satysfakcjonująca
Pinstripe to kolejny przykład gry, której produkcja została wsparta przez internautów. Do akcji na Kickstarterze w 2016 roku dołączyło około czterech tysięcy osób, wpłacając różne kwoty (od symbolicznych po takie gwarantujące klucz na Steam i inne gadżety). Łącznie uzbierano 106 tysięcy dolarów, co jest kwotą dość pokaźną. Twórca, Thomas Brush, założyciel małego studia Atmos Games, nagrał nawet wideo na YouTube i opowiedział w nim o swoim doświadczeniu z Kickstarterem, dzieląc się jednocześnie radami, jak osiągnąć tam założony cel - chodzi przecież o bezinteresowną pomoc drugiego człowieka, na dodatek obcego. Bądź co bądź, projekt Pinstripe się powiódł i tytuł zagościł na Steam w kwietniu 2017 roku.
Może się wydawać, zwłaszcza przy pierwszym zetknięciu z grą, że jest ona dość mroczna, a wręcz podpadająca pod horror. Rozgrywka szybko weryfikuje tego typu podejrzenia, ponieważ nie budzi grozy ani nie jest straszna, tylko... posępna. Powiedziałabym, iż Pinstripe, z uwagi na atmosferę ponurej baśni, przywodzi na myśl filmy Tima Burtona. Przepięknie zilustrowana platformówka z ciekawą, nieco melancholijną, historią i genialną oprawą dźwiękową. Głosowa gra aktorska zasługuje na ogromną pochwałę. W brzmieniu większości postaci postawiono na "przesadną" intonację, co sprawia, że głosy idealnie wpasowują się w klimat przygnębiającej bajki oraz płyną jakby z zaświatów. Mnie ten efekt zauroczył i jestem przekonana, że bez niego gra, uboższa o świetną warstwę słuchową, byłaby mniej przyjemna w odbiorze.
W Pinstripe gracz musi zmierzyć się z dość osobliwą wizją piekła. Już samo to, że głównym bohaterem jest były pastor, wzbudza zdziwienie, ponadto do wypełnionego udręczonymi duszami miejsca nie trafia sam, bo ze swoją trzyletnią córką Bo. Ich podróż pociągiem poprzez zimowe krajobrazy, urozmaicona zabawami, zostaje znienacka przerwana. Bo uprowadza zarozumiały Pinstripe, którego oblicze można określić jako eleganckie i zarazem demoniczne. Chce uczynić z dziewczynki własną córkę i związać jej los ze swoim na tajemniczej ceremonii, a pastor Ted musi zapobiec wydarzeniu. Pomoże mu w tym kilka uprzejmych duszyczek oraz wierny pies George. Fabuła nie wydaje się mocno rozbudowana, bo głównym wątkiem jest odnalezienie Bo i uratowanie jej przed straszliwym porywaczem.
Rozgrywka polega na pokonywaniu kolejnych plansz, odnajdywaniu odpowiednich przedmiotów i rozwiązywaniu zagadek. Jeżeli martwicie się, że nie zebraliście czegoś, np. diamentów, mimo że próbowaliście do nich doskoczyć ze wszystkich stron, to niepotrzebnie, ponieważ można się cofnąć aż do samego początku w dowolnym momencie, a wraz z postępem historii dochodzą pewne ułatwienia. Ted posługuje się drewnianą procą na kulki i jest to jego jedyna broń oraz narzędzie. Przydaje się w wielu momentach, nie tylko podczas walki z piekielnymi bossami - służy również do pokonywania przeszkód i rozbijania różnych rzeczy. Samo sterowanie jest banalne, jak to zwykle przy platformówkach bywa. Standardowe klawisze ruchu, gdzie W to skok, a także LPM przypisany do procy. Co ciekawe, Pinstripe oferuje też minigry, w tym znajdowanie różnic między dwoma pozornie jednakowymi obrazkami. Ta zabawa stanowiła dla mnie sentymentalną podróż do dzieciństwa, czasów krzyżówek i gier na papierze. Oczywiście na każdym etapie graczowi towarzyszy urzekająca grafika, a poziomy, chociaż nie jest ich dużo, zostały zaprojektowane w sposób przemyślany (jak wspomniałam wyżej, plansze są połączone i przynajmniej raz trzeba powrócić do początku) i cieszący oko. Gracz ma niewielki wpływ na wybór opcji dialogowych, jednak to, czy jego odpowiedzi będą miłe czy niemiłe, nie oddziałuje na tok gry. Jeśli chodzi o błędy, to nie zetknęłam się z żadnymi, ale doczytałam, że zdobycie paru osiągnięć może okazać się niemożliwe. Sama spróbuję wbić platynę, więc jeszcze dam znać za jakiś czas, czy raporty innych graczy okazały się słuszne.
Myślę, że w Pinstripe warto zagrać, zwłaszcza jeżeli kocha się 2D. Tytuł nie należy do długich, jedno przejście może trwać od 40 minut do godziny, ale pierwsze, bez żadnych wskazówek, z pewnością potrwa znacznie dłużej. Gra wymaga logicznego myślenia, zdolności łączenia elementów, czasem dość nieoczywistych, i rzuca pod nogi kłody, bo łatwo utknąć w jednym punkcie, zanim wymyśli się rozwiązanie. Trudności rekompensuje chwytająca za serce opowieść o ojcu poszukującym córki. Ojcu, który koniec końców musiał zrobić za życia coś złego, skoro jego podróż pozagrobowa stała się walką o przetrwanie małej Bo i ocalenie własnej duszy.
Zapraszam na moją stronę kuratora Steam. Na pewno znajdziesz tam coś dla siebie.

Great game with great art style, voice acting, story and music. Gameplay and puzzles are okay to say the least. However this game is short, you can beat it in 3 hours or less. Overall it's safe to say that I recommend this game for people who want to play something that won't take them a whole day to beat it

Simple yet highly entertaining. Visuals are very pleasing and audio wraps it all into an unique experience. Recommended.

Przepiękna opowieść autorstwa jednego człowieka, która na każdym kroku wciąga i łapie za serce, a genialna ścieżka dźwiękowa i gra aktorska idealnie to podkreślają. Oprawa graficzna jest bardzo przyjemna dla oka, a każda nowa lokacja i mechanika rozgrywki zaskakuje czymś nowym. Pozostaje jedynie trzymać kciuki, aby kolejne dzieło Thomasa Brusha było nieco dłuższe, bowiem w przypadku takich perełek 2 godziny to zdecydowanie za mało.

Gra wpadła mi w ręce przypadkiem, razem z jakimś bundlem z HumbleBundle, nie mniej był to bardzo szczęśliwy przypadek. Atmosfera w grze jest niesamowita, zagadki nie są ekstremalnie trudne, grafika jest bardzo ładna, sterowanie klasyczne i banalne do opanowania. Sama historia jest dość ciekawa, ale krótka (2-3 godziny grania). W pewnym sensie jest to nawet plus, nie odbiega bowiem od przeciętnej długości filmu, więc jeśli ktoś szuka jednorazowego pożeracza czasu na wieczór to gra będzie w sam raz (nie oznacza to jednak, że po jakimś czasie nie warto zagrać drugi raz:)

Gra jest krótka, ale klimatyczna. Wprowadza w mroczny świat, niesie ze sobą pewne przesłanie. Grafika specyficzna, lecz w bardzo pozytywny sposób. Oprawa muzyczna również wciągająca. Grając w Pinstripe czułam się przeniesiona do innego świata, żałuję tyko że na tak małą chwilę.

Krótka, klimatyczna przygoda. Czasami przejdą nas dreszcze, czy poczujemy się nieswojo. Sterowanie nie do końca mi pasowało, ale przy tak krótkiej i łatwej grze da się przeżyć. Polecam.