Into the Breach

Bardzo wciągająca gra strategiczna. Pełna głębi i dylematów, co można poświęcić. Warto zagrać.

Simple but deep and addictive.
Didn't play it at launch bcoz of graphics, but you get used to it after few hours.
This game is like chess. Only 3 active units, but so many combinations and different situations of how to use them.
Game is well balanced, pretty hard, made with care.
Returned to it after few years, just to check why i didn't pay attension to gamepad (seems thats a problem for modern games), and guess what - gamepad support is also perfect. Not simulating mouse, and Dpad menu navigation, but full comfortable gamepad experience

I spent much more time in this game on Android and finally decided to buy it for my PC. A good tactics game. The difficulty feels appropriate unlike FTL - here easy is actually easy. Some mech squads are useless without a maxed out pilot. The RNG can be annoying, especially with the first squad because of how limited your arsenal is.

Great game for fans of turn based tactics. Plays like chess on steroids.

Gra poziomem trudności przypomina mi stare dobre strategie turowe z SSI.
Zasobów masz niewiele, miejsca na błędne decyzje jeszcze mniej.
Nie masz co przyzwyczajać się do swoich ludzi bo i tak... zginą, przynajmniej większość z nich.
Przegrasz niejeden ale kilkanaście (kilkadziesiąt?) razy?
Ale to w tej grze właśnie stanowi o jej wartości, pokazuje Ci, gdzie Twoje miejsce i jak należy szanować to czym dysponujesz.
Jednocześnie, nie jest zbyt skomplikowana, podstawy można zrozumieć po kilku bitwach, a umiejętności i taktykę szlifujesz później.
Polecam wszystkim strategom, którzy potrzebują chociaż na chwilę oderwać się od Warno, czy innych Combat Mission.

SAMO GĘSTE #42 Into the Breach

Dziś chciałbym jeszcze raz powołać się na klauzulę "Już nie pamiętam tak dokładnie", ale o tej grze bardzo bym chciał napisać. Dzieło wybitnych twórców wybitnego FTLa. I gra którą polecam, gdy ktokolwiek pyta mnie o turn based tactics.

Into the Breach należy właśnie do tego gatunku i przemyca do niego jeszcze pewne elementy roguelike. Mimo tej przynależności gra jest bodaj najbardziej znana z tego jak bardzo losowość jest w niej przyjemna i dobrze ukryta. Tak, tury przeciwników są losowe, ale zawsze widzimy ich dokładną intencję przed tym co zrobią i możemy grać wokół tego, przepychając ich tak aby trafili siebie nawzajem, a nie naszą bazę, zabijając kluczowe cele zanim zadadzą swoje obrażenia.

Cofnijmy się jednak nieco i wytłumaczmy o czym w zasadzie jest sama gra. Otóż sterujemy załogą mechów, które podróżują w czasie by powstrzymać inwazję insektoidalnych kosmitów w jak największej linii czasowej. W temacie samej drużyny również należy pochwalić to, że jest tu spora różnorodność. Po pierwsze każdy mech jest inny, poczynając od artylerii a na bojowych melasach kończąc. Po drugie mamy do wyboru różnorodne składy.

Nie będę się w sumie dalej rozwodził. Kluczem do całej sprawy jest to, że Into the Breach pozwala doświadczyć pełni taktycznej rozgrywki jednocześnie będąc grą prostą i nie wymagającą kartkowania miliona menusów i rozwiązywania równań probabilistycznych. Tym jak krystalizuje gatunek do samej ważnej esencji mnie kupiła.

10/10 Steel Judoka god tier and nobody can tell me diff ♥♥♥♥