Fallout 4

mam 60 lat i mimo wieku uwielbiam tą grą z bardzo wielu powodów, główny to taki że mnie odpręża-odładowywuje-pozbawia agresji bo właśnie ta gra pozwala się wyładować po za tym można rozgrywać ją tak jak się chce jest OK

fajnie zem ozna chodizc i wsyzstkij zabijac jedyne co tu brakuej to gwalcenie męzczyzn

Zajebista gierka , symulator budowania bazy lub kolekcjonowania pancerzy wspomaganych.
Główny cel gierki tak naprawde sie nie liczy.

Fallout 4 to sztos, świat wciąga jak bagno, ale fabuła mogłaby być trochę bardziej ogarnięta. Klimacik robi robotę, zwłaszcza jak się włóczysz po pustkowiach i wbijasz do randomowych miejscówek. Seronidasy i inne nooby pewnie nawet nie dociągnęły do końca, bo tu trzeba trochę czasu i ogarniania. Far Harbor? Najlepszy dodatek, klimat petarda, tylko szkoda, że jest krótki.

(Gra ograna już wcześniej na XBOX)
Fallout 4 to gra, którą cenię nie za perfekcyjne RPG-owe systemy ani za wybory moralne na poziomie klasycznych Falloutów, ale za świat – jego konstrukcję, atmosferę i to, jak łatwo można się w nim zanurzyć na dziesiątki, a nawet setki godzin. To tytuł, który nie zawsze opowiada najlepszą historię, ale świetnie sprzedaje poczucie bycia w postapokalipsie.
Największą siłą Fallouta 4 jest feeling świata. Boston i jego okolice są pełne drobnych historii, wizualnych opowieści i ruin, które same w sobie budują klimat. Spacerowanie po zniszczonych dzielnicach, opuszczonych domach czy stacjach metra często daje więcej immersji niż główna linia fabularna. Świat jest gęsty, pełen detali i zaprojektowany tak, by zachęcać do eksploracji, nawet jeśli nie zawsze nagradza ją narracyjnie.
Cenię Fallouta 4 również za wybrane wątki fabularne. Nie wszystkie są równe i całość bywa uproszczona, ale momentami gra potrafi trafić w odpowiedni ton – szczególnie wtedy, gdy skupia się na małych historiach, frakcjach i lokalnych konfliktach, zamiast próbować opowiadać „wielką epopeję”. Fallout 4 najlepiej działa wtedy, gdy jest bardziej o świecie niż o bohaterze.
Ogromnym atutem jest system budowy osad. Sam w sobie bywa toporny, ale daje coś bardzo ważnego: poczucie sprawczości i zakorzenienia w świecie. Budowanie baz, zabezpieczanie ich, tworzenie własnych punktów na mapie sprawia, że wasteland przestaje być tylko planszą do eksploracji, a zaczyna być miejscem, które faktycznie zamieszkujesz.
Jednak to, co naprawdę wynosi Fallouta 4 na wyższy poziom, to mody. Dostępność i skala społeczności moderskiej sprawiają, że gra staje się niemal platformą, a nie zamkniętym produktem. Od poprawek realizmu, przez zmiany systemów RPG, balans walki, interfejsu i survivalu, aż po całkowite przebudowy rozgrywki – mody pozwalają dopasować Fallouta 4 dokładnie pod własne tempo, klimat i oczekiwania. Dzięki nim świat gry można chłonąć na własnych zasadach, bez kompromisów narzuconych przez oryginalny design.
Fallout 4 nie jest idealnym RPG-iem i nie zawsze trafia fabularnie, ale nadrabia atmosferą, światem i elastycznością, jaką daje graczowi. To gra, do której się wraca nie po to, by „przejść historię”, ale żeby pobyć w tym świecie, eksplorować go, modyfikować i dostosowywać do własnej wizji postapokalipsy.
Dla mnie Fallout 4 to przede wszystkim przestrzeń do zanurzenia się – a dzięki modom, jedną z najbardziej chłonnych i podatnych na personalizację wizji postapo, jakie kiedykolwiek powstały w grach.

Jest to rozbudowany RPG akcji w postapokaliptycznym świecie, który łączy eksplorację, walkę i rozbudowę osad. Gra zachwyca ogromnym otwartym światem, klimatyczną atmosferą i możliwością podejmowania decyzji wpływających na fabułę. System craftingu i budowania baz dodaje głębi, a strzelanie stało się znacznie przyjemniejsze niż w poprzednich częściach.

No gra zajebista elegancka ale nie jest to taki rpg jak np fallout 3, fallout new vegas. Gameplay jest jednak najlepszy i jest duzo modow.