Beyond: Two Souls

Dzięki tej grze pokazałem znajomym jak wygląda schizofrenia.
(nie mam znajomych)
(matka się na mnie wydarła za firanki z poprzednich recenzji)

jak byłam dzieciakiem to bardzo chciałam zagrać w tę grę, po tym jak obejrzałam z niej gameplay u jakiegoś youtubera. Fajnie, że w końcu się udało :3

Swietna gra od tych samych twórców co Detroit become human i heavy rain jednak mam wrazenie ze beyond two souls jest znacznie mniej znanym tytułem i bardzo underrated. Historia jest bogata w ciekawą i emocjonująca fabułę. Ogólna ocena 100/10 warte poświęcenia czasu

10/10
Niesamowity storytelling podczas całej fabuły i mega mocne zakończenie, wciągnąłem się totalnie w fabułę podczas gry
Quantic Dream znowu dowiozło i gra jest tak samo dobra jak detroit
Całe jedno przejście zajmuje 11-12 godzin więc nawet w jeden dzień da się to całe ograć
Może i na początku trudny jest zrozumieć cały timeline fabuły, ale po czasie wszystko ma sens, a dla osób które dalej nie ogarniają twórcy zrobili tryb gdzie cała fabuła idzie chronologicznie więc każdy się odnajdzie
gra kupiona za 8zł na promocji, jak za tą cenę to naprawdę wspaniała gra do kwadratu
Polecam każdemu przejść tą produkcje chociaż raz
*Grę przechodziłem na padzie, w opiniach ludzie piszą że słabo się gra na klawiaturze, dlatego również polecam sobie podłączyć kontroler jak się takowy ma, na pewno da to lepsze odczucia podczas grania

Beyond: Two Souls to gra, która wciąga emocjonalnie i zostaje z tobą na długo po zakończeniu. Skusiłam się na nią po Detroit: Become Human i chociaż jest to świetna gra, to muszę przyznać, że pewne elementy mogłyby być lepsze. Historia Jodie jest pełna trudnych decyzji, ale niestety podejmowane wybory nie mają większego wpływu na przebieg fabuły – zmieniają prawie nic, dopóki nie dojdziemy do samego końca, co było dość rozczarowujące. To trochę szkoda, bo po Detroit spodziewałam się większej interaktywności.
Z drugiej strony, grafika w grze jest naprawdę świetna jak na ówczesny rok – postacie, otoczenie, efekty wizualne robią naprawdę ogromne wrażenie. Sama fabuła, mimo pewnych rozczarowań w kwestii wyborów, wciąga i daje poczucie pełnej emocjonalnej podróży. Zakończenie daje pewien rodzaj satysfakcji, ale zostawia także poczucie pustki, co tylko podkreśla, jak ważną rolę odgrywa w tej grze więź między Jodie a Aidenem.
Sterowanie na komputerze nie jest tak intuicyjne jak na konsoli, ale nie stanowi to wielkiego problemu, bo sama gra nie jest trudna. Długość gry jest optymalna – ani za krótka, ani za długa, idealnie wpasowująca się w fabułę bez poczucia nudy.
Mimo drobnych zastrzeżeń, Beyond: Two Souls to gra, którą warto przejść, zwłaszcza jeśli lubisz głębokie, emocjonujące historie, które zostaną w twojej głowie na długo.

Słyszałem albo czytałem jakieś nie fajne komentarze o tej grze, przez co mnie to zraziło do tej gry, ale zawsze ona za mną chodziła. W końcu odważyłem się i dałem jej szansę. Żałuję, że dopiero teraz. Ta gra, a w szczególności ta historia to arcydzieło! Teraz, gdy przeszedłem grę, żałuję, że już się skończyła! Niesamowita historia przedstawiona w niesamowity sposób. Takiej gry, jak ta, nigdy nie grałem i nie widziałem. Szczerze? Momentami było naprawdę trudno! Nie raz Jodie dostała srogie wciry przez to, że nie ogarnąłem co mam robić! Najbliżej tej grze, jeśli chodzi o mechanikę grania, to najbliżej do Life is Strange, ale ta gra bije Life is Strange właśnie o mechanikę rozgrywki, ponieważ wymaga od gracza nie tylko zaangażowania w historię, ale również zręczności! Ta gra na początku się pyta jakim graczem jesteśmy i jeśli zaznaczymy, że często gramy w gry, to dostaniemy nie lada wyzwanie zręcznościowe. Także pod tym względem nie jest to tylko opowiadana historia którą oglądamy, my autentycznie jako gracze musimy się mocno zaangażować w tą grę. Radzę się przygotować, przede wszystkim radzę zaopatrzyć się w dużo wolnego czasu, w którym nikt ani nic nam nie będzie przeszkadzać, gdyż każde oderwanie się od gry jest frustrujące. Trzeba się jej poświęcić całkowicie, najlepiej wieczorkiem w ciszy i ciemności. Ta gra targa emocjami gracza na lewo i prawo, raz jesteśmy mega zadowoleni, raz wściekli, bo coś nam nie wychodzi, a raz beczymy jak opętani, bo takie emocje wywołuje ta historia. Jak dla mnie ta historia to arcydzieło, które powinno być kontynuowane. Powiedziałbym, że historia dobra na serial, ale jest to historia, którą można opowiedzieć tylko w taki sposób - w grze interaktywnej. Parę gier takiego typu grałem, ale ta robi to naprawdę wybitnie właśnie poprzez bardzo mocne angażowanie gracza. Tak, to jest opowieść interaktywna i to te koemtarze mnie najbardziej zniechęcały, ale tutaj muszę podkreślić, że to nie jest zwykła opowieść interaktywna, tylko bardziej pełnoprawna gra. Mamy tutaj kontrolę nad postacią (swoją drogą niesamowita jest tutaj praca kamery! takiej pracy kamery nie widziałem w żadnej grze), a mechaniki jakie tutaj są wprowadzone to np. skradanie czy strzelanie z broni (tak, tutaj nawet są takie mechaniki gry). Ta gra też jest przepiękna, pokazuje mnóstwo różnych środowisk, od srogą zimę po ulewny deszcz. A także pokazuje dokładny rozwój postaci oraz po prostu jak ta postać się starzeje, od maleńkiej księżniczki, po dorosłą dziewczynę. Jak dla mnie to jest gra typu "must have" właśnie ze względu na historię oraz mechaniki zastosowane w tej grze. Nie jest to zwykła kolejna gra-opowieść w której nic nie robimy, właśnie w tej grze jest dużo interakcji wymaganych od gracza. Ta gra świetnie pokazuje jak powinny być stworzone gry interaktywne, nie tylko chodzenie i oglądanie lokacji, tylko właśnie interakcj od gracza. Przy tej grze nie usiądziecie sobie spokojnie z soczkiem czy kawą, bo w pewnej chwili jest pokazywana cutscenka, która może wydawać się spokojna, ale za chwile wymaga od gracza mnóstwa interakcji i jeśli popijaliśmy byśmy kawkę, to ta kawka wylądowała by chyba na suficie. Przykro mi, żę gra się już skończyła, a jednocześnie też mi ulżyło, bo gra nie należy do najkrótszych. Historia jest tak wciągająca, że bardzo chciałbym zobaczyć co dalej, aczkolwiek podejrzewam, żę marne szanse na kontynuację i to co dalej się wydarzyło w życiu naszej księżniczki pozostaje nam tylko sobie wyobrazić. Mega historia mega postaci. Polecam i to gorąco.
PS: jeśli ktoś się zastanawia czy grać originał czy mix - na swój 1szy raz grajcie oryginał. Mix jest dla ludzi powracających do tej gry.

Ponad 600 minut w jednej sesji... Chyba mnie coś pogięło, ale z drugiej strony pokazuje to jaką perełką jest Beyond: Two Souls.
Początkowo bałem się, że mnie to totalnie nie wciągnie. Jakieś duchy, istoty, zjawiska paranormalne i inny szajs. Ale z drugiej strony Quantic Dream zrobiło robotę - stworzyli perełkę, która nie tylko ujawnia nam rewelacyjny scenariusz, ale buduje napięcie, pokazuje postacie niezależne, z którymi naprawdę buduje się relacje. To niesamowite przeżycie!
Osobiście nie będę szukał innych wyborów i zakończeń - w tego typu grach chcę mieć wspomnienia, które sam zbudowałem, bez komplikowania ich. Także 11h gry wpadło i MOCNO polecam!
Miejscami było to lekko przedłużone (sztucznie) (70-90% gry na osi czasu gameplayu), ale mimo to mocno polecam. Zwłaszcza że kosztuje to teraz grosze.
Kupuj, bierz oryginalną opowieść (bez chronologii, jeśli masz IQ powyżej 50, spokojnie zrozumiesz o co chodzi, a buduje to niesamowite napięcie) i wchłoń jeden z najlepszych scenariuszy od Quantic Dreams (IMO - lepsze od Heavy Rain , DUZO lepsze od Detroid ).
W sumie to ich najlepsza produkcja. I wyżej niż podobne tego typu gry - Disco Elysium, Road 96 czy Gamedec.
Twórcy starali się pokazać nam normalne życie bohaterki, która mierzy się z dylematami niezależnymi od niej. Pokazują jak korpo traktują ludzi, jak politycy trzymają ludzi na rzeź, jak naukowcy wykonują badania na człowieku, jak władza potrafi zniszczyć człowieka i przekształcić jego umysł - to niemal opowieść na faktach, gdyby wyłączyć te elementy paranormalne.
9.5/10