Assassin's Creed 2

To jedna z najlepszych odsłon serii i gra, która na długo zapisała się w historii. Poznajemy w niej losy Ezio Auditore da Firenze, młodego Włocha, który stopniowo staje się asasynem. Produkcja zachwyca klimatem renesansowych Włoch, świetnie zaprojektowanymi miastami i angażującą fabułą pełną intryg. Parkour i walka zostały znacząco ulepszone względem pierwszej części, a rozwój postaci i różnorodność misji dają poczucie swobody.

Assassin’s Creed II to gra o byciu mistrzem parkouru, zabójstw i… walki z własnym kontrolerem. Serio, największym wrogiem Ezio nie są templariusze, tylko sterowanie.
Historia jest świetna: zemsta, Włochy, dramat rodzinny, renesans, Leonardo da Vinci jako mechanik od ukrytych ostrzy. Wszystko pięknie. Problem zaczyna się wtedy, gdy chcesz po prostu wejść na dach.
Sterowanie działa na zasadzie „zaufaj nam, wiemy lepiej gdzie chcesz iść”. Chcesz wskoczyć na sąsiedni budynek? Ezio: nie. Ezio wybiera ścianę, okno, losowego gołębia albo skok wiary bez wiary. Każdy pościg to loteria: albo jesteś legendarnym asasynem, albo człowiekiem, który przypadkiem zeskoczył w tłum i teraz bije się z połową Florencji.
Walka? Naciskasz przycisk kontry i czekasz, aż przeciwnik łaskawie zaatakuje. Jeśli nie zaatakuje – stoisz jak idiota z ręką w górze, zastanawiając się nad sensem życia. Jeśli zaatakuje – wygrywasz. Szach mat, mechaniko walki.
Skakanie po dachach jest klimatyczne, dopóki kamera nie uzna, że najlepszy kąt widzenia to plecy Ezia i kawałek muru. Wtedy parkour zmienia się w „dlaczego on trzyma się tej ściany, JA TEGO NIE NACISKAŁEM”.
Mimo wszystko gra ma klimat, muzyka wchodzi w duszę, miasta są piękne, a fabuła wciąga tak bardzo, że wybaczasz Ezio każdą przypadkową śmierć przez sterowanie. Bo to nie była twoja wina. To nigdy nie jest twoja wina.
Podsumowanie:
Arcydzieło fabularne, ikona serii, ale sterowanie postarzało się jak mleko na słońcu Italii. Polecam każdemu, kto lubi historię, parkour i walkę z przyciskami.
8/10 – zginąłem, bo Ezio postanowił skoczyć.

Wciąż dowozi.
Ciągle pochmurno, Ezzio skacze ch*j wie gdzie, ale 10 lat temu również tak było XD

zdecydowanie widać progres w stosunku do jedynki, zarówno na poziomie historii jak i na poziomie mechanik gry. jedyne, do czego mam zastrzeżenie to timeline gry, bo te przerwy 10-letnie pomiędzy poszczególnymi sekwencjami trochę nie mają sensu. mimo to przyjemna gra. fajnie się skacze po dachach.

Assassin’s Creed II to produkcja, która udowadnia, że unikalna perspektywa potrafi odświeżyć skostniałe schematy gier akcji. Gra od pierwszej minuty wrzuca nas w renesansowe szaty młodego szlachcica, oferując gęsty, żywy klimat włoskich miast, w których szary i monotonny Bliski Wschód z pierwszej części jest już tylko wspomnieniem. Choć fundamenty rozgrywki opierają się na eksploracji i walce, to sposób, w jaki poprowadzono historię i połączono ją z genialnym soundtrackiem Jespera Kyda, sprawia, że każda minuta spędzona na skakaniu po dachach Florencji czy Wenecji i chłonięciu fabuły jest czystą, unikalną frajdą. Ty tytuł, który staje się autonomicznym, emocjonalnym doświadczeniem, wychodzącym daleko poza ramy zwykłej opowieści o zemście, co motywuje do ukończenia go w 100%.

Zalety Gry:
☑️ Mądrze poprowadzona przemiana bohatera: Ezio Auditore to postać barwna, z którą gracz zżywa się błyskawicznie i naturalnie. Jego metamorfoza od narwanego podrywacza do dojrzałego asasyna, który w finale decyduje się oszczędzić Rodrigo Borgię, to absolutny majstersztyk.
☑️ Genialny design świata i paleta barw: Projekt renesansowej Italii (Florencja, Wenecja, San Gimignano, Toskania) zasługuje na najwyższe uznanie. Lokacje są niesamowicie żywe, a ucieczka od szarości „jedynki” na rzecz bogatych kolorów buduje fantastyczny klimat.
☑️ Peak muzyki w grach komputerowych: Ścieżka dźwiękowa Jespera Kyda to absolutne mistrzostwo świata. Muzyka towarzyszy nam przez całą grę i perfekcyjnie, bezbłędnie oddaje aktualną sytuację oraz emocje na ekranie.
☑️ Ulepszony parkour i eksploracja: Swoboda poruszania się doczekała się ogromnego liftingu. Bieganie po dachach jest o wiele płynniejsze i lepsze niż w pierwszej części, dzięki czemu czyszczenie mapy na 100% daje ogromną satysfakcję.
☑️ Teorie spiskowe Obiektu 16: Szukanie ukrytych glifów i rozwiązywanie zagadek w celu odkrycia Prawdy to element, który autentycznie intryguje i trzyma w napięciu sekcje w czasach współczesnych.

Wady Gry:
❌ Poważne problemy techniczne na nowym sprzęcie: Kod gry fatalnie znosi nowoczesne PC. Granie na monitorze z wyższym odświeżaniem wymusza blokadę do 60 FPS-ów – w innym wypadku fizyka wariuje, a w parkourze pojawiają się koszmarne bugi.
❌ Irytująca sekwencja z machiną da Vinciego: Misja z użyciem latającego wynalazku Leonardo potrafi doprowadzić do szewskiej pasji. Przez toporne sterowanie ten etap potrafi wymęczyć gracza i zająć nawet bolesną godzinę.
❌ Przytłoczony wątek współczesny: Historia Desmonda została kompletnie zepchnięta na margines przez charyzmę Ezio i urok Włoch. Możliwości wychodzenia z Animusa są mocno ograniczone w porównaniu do pierwszej części.

Podsumowanie:
Assassin’s Creed II to pozycja obowiązkowa nie tylko dla miłośników historii, ale dla każdego, kto szuka w grach wielkich, mądrze opowiedzianych opowieści. Mimo poważnych problemów technicznych na nowoczesnych komputerach i momentami frustrującej misji z machiną latającą, gra nadrabia to niesamowitym klimatem renesansu, genialnym protagonistą i najlepiej zrealizowanym soundtrackiem w historii branży. To intensywna lekcja tego, jak powinno się tworzyć sequele idealne, które potrafią przykuć do ekranu aż do zdobycia pełnych 100%.

Moja ocena gry to:
10/10 ⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐

Zajebista historia Ezia Auditore historia dosłownie od bobasa bo tutorial był świetna gra misje lepsze od jedynki gdyby były achivmenty steam to bym miał wszystkie bo się ultra przyjemnie gra imo gra mogła by być dłuższa ale są jeszcze 2 gry z nim mam duże przeczucia do Assassin's Creed Brotherhood. Ogólna ocena 10/10 świetna gra ale do finału miałem mocme przeczucia i myślałem że trochę bedzie chodzenia ale ogólnie peak gierka.

Very good sequel, improved on basically everything from the first game, and the story is actually interesting compared to the first part.