Another Lost Phone: Laura’s Story

Te ludzie nic, tylko gubią te telefony na lewo i prawo. Hm, dziwne, nie ma hasła, nie ma karty SIM, za to jest łańcuszek zrozpaczonych SMS-ów bez odpowiedzi.
Co jest HOT:
+ wielki postęp w stosunku do pierwszej części (tytuły nie są powiązane fabularnie, łączy je tylko forma);
+ włamaniowe zagadki z przeszukiwaniem info pochowanego na widoku;
+ tempo odkrywania historii;
+ serce twórcy mają we właściwym miejscu.
A co NO WIESZ, TO ZALEŻY:
~ to zgrabny, growy odpowiednik noweli - ale jeżeli ważna jest dla ciebie długość, to weź pod uwagę, że zobaczenie wszystkiego zajmuje ok. godziny, no, może niecałe półtorej.
Nie jestem wielkim fanem pierwszej części: nie jestem targetem wiekowym, a choć twórcy mieli dobre intencje, to zaserwowali temat w mało subtelny sposób. "Another Lost Phone" to, cóż, "another story" - opcja samodzielnego podglądnięcia ostrzeżeń o treściach (zdradzających nieco fabułę), zdecydowanie naturalniejsze dialogi, zgrabniej opowiedziana historia - co prawda ostatnie wiadomości wypadają pogadankowo, ale można to zdecydowanie wybaczyć na rzecz przekazu. Pozytywnie zaskoczyło mnie też ostatnio odkryte "Alt-Frequencies" tych samych twórców. Jak tak to ma wyglądać, to chętnie będę śledzić ich dalsze poczynania.

Jednym zdaniem: Sam tytuł wszystko mówi o tej grze - to sequel Normal Lost Phone i jeżeli graliście w niego wcześniej, to wiecie czego się spodziewać. Twórca znowu zaszył w kolejnym zgubionym, a może raczej odnalezionym telefonie ciekawą historię o społecznym wydźwięku. W Laura's Story fajnie buszuje się po cudzym smartfonie i zgłębia tajemnice życia obcej osoby w rytm dobrej muzy... Gra wciąż fajna, chociaż... momentami wkrada się trochę wtórność w stosunku do oryginału.
Plusy:
+ gra wykorzystuje naszą wewnętrzną chęć voyeryzmu
+ ponownie dobrze zaszyta historia z ciekawym zakończeniem
+ kilkanaście klimatycznych piosenek (w nastroju smutno-refleksyjnym)
+ ładnie poukrywane informacje w szumie informacyjnym na smartfonie
+ ogólnie ładna strona graficzna
+ trafnie pomyślany koniec gry
Minusy:
- trochę zbyt krótka rozgrywka
- niewiele rzeczy do zrobienia w grze
- brak wersji PL trochę boli (łatwiej, by się czytało)
Komu polecam? / Komu odradzam?
+ polecam dziewczynom, które są lub były ofiarami przemocy
+ polecam samotnym nastolatkom, którzy chcą poznać ukryte problemy innych
- odradzam graczom szukającym rozbudowanej rozgrywki
- odradzam graczom bez żyłki detektywa
Rada 1:
Oceniając ludzi, których poznajecie, nigdy nie oceniajcie książki po okładce... ;)
Rada 2:
Dzisiaj ze smartfona można się wiele dowiedzieć o jego posiadaczu. I czasami nie będą to miłe historie...
Podobne gry: Simulacra
*Jeżeli moja recenzja Ci pomogła, będę wdzięczny,
jeśli zaobserwujesz moją stronę kuratora Steam.
==============================================
➥ Obserwuj mnie jako kuratora ⤵

Jest to druga gra tego studia, którą gram i druga z serii "przeglądania czyiś telefonów".
Nie zostawiła mnie z takim samym emocjonalnym dylematem jak poprzednia, może dlatego że trochę trudniej było mi się wczuć w główną bohaterkę (Dlatego że jestem facetem a ona kobietą). Mimo to gra jest znacznie lepiej wykonana graficznie od poprzedniej z serii, trwa tyle samo czasu i polega miej więcej na tym samym: Czytasz czyjeś wiadomości i przegładzasz zdjęcia, zapisujesz hasła i daty na kartce papieru, zgadujesz hasła.
Tak samo jak poprzednia jest dość prosta i spokojna gra.
Osobiście ją polecam, choć raczej jest skierowana bardziej dla kobiet.

Kolejna świetnie przekazana historia zwracająca uwagę na ważny problem. Również świetne łamigłówki, trochę prostsze niż w "A normal lost phone". Bardzo polecam!

Kijowo, ze 3 razy trzeba "przechodzić grę", aby mieć wszystkie osiągnięcia (100%).

Po pierwszej części była bardzo przewidywalna, miejscami trochę się dłuży. Z całą pewnością można powiedzieć że jest to "więcej" pierwszej części.